Interview met Digna Verheul, sociotherapeut

"Sommige kinderen zijn net stuiterballen, andere moet je juist stimuleren."

Via een stage tijdens de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening en daarna de Flexpool, leerde ze de Bascule goed kennen. Vooral de Flexpool, van waaruit ze op verschillende afdelingen werkte, droeg bij aan haar beeldvorming. Digna Verheul zag veel afdelingen van binnen en kon op die manier goed voor zichzelf bepalen wat haar het meest interesseerde. Inmiddels werkt ze alweer drie jaar op de dagbehandeling voor kinderen met een Autisme spectrum stoornis.
De brede opleiding die ze op de Hogeschool van Amsterdam kreeg, heeft ze aangevuld met praktijkervaring. Bij de Bascule heeft ze het meeste geleerd op haar vakgebied.

Veranderd
“Hier is het echt. Als ik iets opschrijf over een kind, komt dat in het dossier. Anderen lezen mijn oordeel dus ook. Ik ben me heel bewust geworden van mijn bijdrage aan de beeldvorming over een kind. Wij behandelen op de dagbehandeling kinderen die een Autisme spectrum stoornis hebben. Daar wist ik weinig van, dus ik heb veel gelezen en veel gepraat met collega’s. In het begin had ik er echt mijn handen aan vol. Zeker het groepswerk was wennen. Maar nu heb ik veel meer ruimte. Niet dat ik het op mijn sloffen doe, maar ik heb ook tijd voor andere dingen zoals projecten. Ik heb bijvoorbeeld in de werkgroep verhuizing gezeten. Dat kwam door een brief die ik had geschreven waarin ik suggesties deed over een aantal veiligheidsaanpassingen in het gebouw waarin we nu zitten. Dat werd goed opgepakt en zo werd ik gevraagd om in die projectgroep te komen zitten. Dat is trouwens wel typerend voor de Bascule: als je je laat horen, is er vaak ruimte om echt iets te doen of te veranderen. Ik ben bijvoorbeeld ook betrokken geweest bij het organiseren van een spiegelbijeenkomst voor de dagbehandeling.”

Organiseren
”Je merkt het al, organiseren ligt me wel. Daar wil ik ook graag in verder en daar krijg ik hier de ruimte voor. Je kunt sowieso binnen deze organisatie veel kanten op. Daarom is het belangrijk om eerst uit te zoeken wat je ligt. Ik overweeg op dit moment om een managementstudie te gaan doen, zodat ik die straks kan gebruiken binnen mijn werk. Ik wil me blijven ontwikkelen; daar tijd in steken. Dat houdt me scherp. Ik zie mezelf als volgende stap wel in een coördinerende functie. Iets verder van de groep, het team aansturen, teamleden motiveren en stimuleren, praktische problemen oplossen en allerlei zaken regelen.”

Kinderen
”Autistische kinderen hebben vaak de neiging om erg bezig te zijn met één type speelgoed. Het ene kind speelt alleen maar met autootjes; het andere is helemaal gefixeerd op zijn gameboy. Ik probeer ze hier dan zo ver te krijgen dat ze ook met ander speelgoed gaan spelen. Het is belangrijk om de ouders daar ook in mee te nemen, zodat wat we hier inzetten, thuis wordt voortgezet. Kinderen scheiden de werelden van de Bascule en thuis. Dus dat moet je zien te overbruggen. Afspraken maken over het voortzetten van de ontwikkelingen die je hier in gang zet; zorgen dat de aanpak die we hier starten thuis wordt doorgezet. Voor dat soort veranderingen heb je wel een lange adem nodig. De kinderen op deze afdeling zijn heel verschillend. Sommige kinderen zijn net stuiterballen, andere kinderen moet je enorm stimuleren. Het mooiste vind ik dat deze kinderen veel creativiteit van je vragen. Natuurlijk hebben we hier regels, maar je past ze toe op het kind. Soms pas je dan ook wel eens wat aan. Op die manier blijf je zelf ook scherp, daar zorgen de kinderen wel voor. Ze zijn zelf trouwens zo nu en dan ook heel scherp. We schrijven hier hun leukste uitspraken in een speciaal schriftje. Daar staan hilarische, maar ook diepzinnige en hele wijze uitspraken in.”

Ruimte
”Het prettige van werken bij de Bascule is dat er echt ruimte is voor je mening en voor je adviezen. Ik zal je een voorbeeld geven. We gingen met de kinderen altijd op maandagmiddag zwemmen. Het leek erop dat dat niet meer kon, vanwege roostertechnische veranderingen. Maar zowel de kinderen als de ouders vonden het heel belangrijk. Vooral ook omdat de groepen heel klein waren, waardoor er veel individuele aandacht voor de kinderen was. Toen zijn we met alle betrokkenen gaan praten. Ook met de school. Vanwege het zwemmen misten de kinderen namelijk wat lessen. Om een lang verhaal kort te maken: het is geregeld. Voor mij betekent dit dat er echt naar ons wordt geluisterd. Het is wel belangrijk dat je gaat staan voor wat je wilt. En je moet je natuurlijk wel laten horen. Wat me wel opvalt is dat dit soort zaken veel overleg vraagt. Het zijn veel stappen voordat het echt voor elkaar is. Maar dan is het ook goed geregeld. En wie weet, kan ik binnenkort, als ik een coördinerende functie heb, dat soort processen nog wel iets versnellen. Dan ken ik ook de argumenten en invalshoeken van de leiding.”